Prof. Drobniak realizuje obecnie prestiżowy projekt pt. "Jakość paliw stałych produkowanych z biomasy oraz ich wpływ na środowisko i zdrowie" finansowany przez Narodową Agencję Wymiany Akademickiej (NAWA) w ramach programu "Polskie Powroty 2021".
Spotkanie zgromadziło licznych pracowników naukowych Instytutu zainteresowanych problematyką wykorzystania biomasy w energetyce, biocharem i mikroskopią światła odbitego (ang. reflected light microscopy), która jest wykorzystywana do badania metali, minerałów, ceramiki oraz materiałów węglowych.
Kluczowe wnioski z wystąpienia
Energetyczne wykorzystanie biomasy – szanse i zagrożenia
W pierwszej części swojego wystąpienia prof. Agnieszka Drobniak zaprezentowała wyniki badań prowadzonych w ramach projektu NAWA, dotyczących badania składu pelletów z biomasy drzewnej i niedrzewnej oraz emisji zanieczyszczeń z ich spalania. Prelegentka zwróciła uwagę na istotne różnice w emisjach zanieczyszczeń pomiędzy tymi rodzajami paliw, wskazując, że biomasa niedrzewna może stanowić znaczące źródło pyłów i związków działających szkodliwie na zdrowie. Podkreśliła również problem braku obowiązkowej certyfikacji polskich pelletów oraz dużą zmienność ich jakości. Prof. Drobniak przedstawiła także certyfikację"PL-US BIO", która jest autorskim programem Centre for Biomass Energy Research and Education. Certyfikacja dedykowana jest kontroli jakości paliw stałych produkowanych z biomasy drzewnej i niedrzewnej na terenie Polski i jest pierwszą na świecie certyfikacją, w której oprócz tradycyjnych metody fizykochemicznych wykorzystuje się mikroskopię światła odbitego.
Biochar – klucz do sekwestracji CO₂ i łagodzenia zmian klimatu
Druga część wykładu poświęcona była biocharowi – materiałowi o wyjątkowym potencjale środowiskowym. Prof. Drobniak podkreśliła jego kluczową rolę w sekwestracji dwutlenku węgla, ograniczaniu emisji zanieczyszczeń i przeciwdziałaniu zmianom klimatu oraz przedstawiła wyniki swoich prac, w których mikroskopia światła odbitego jest wykorzystana do oceny stabilności tego materiału.
Zwróciła uwagę, że biochar, choć znany i stosowany przez ludzkość od tysięcy lat, obecnie staje się jednym z najbardziej perspektywicznych rozwiązań w zakresie zrównoważonego gospodarowania węglem, redukcji emisji CO2 i rekultywacji terenów zdegradowanych. Jego zdolność do trwałego wiązania węgla w glebie oraz poprawy jej struktury i żyzności czyni go materiałem o ogromnym znaczeniu dla przyszłości gospodarki obiegu zamkniętego.
